De sneeuwpop op deze kaart is een patch die je erop plakt. Het echte handwerk zit in wat eromheen ligt: de kleine paarse sneeuwvlokken en sterretjes die rechtstreeks in het karton geborduurd zijn. En dat is precies één steek die je een paar keer herhaalt.
Als je de kaart met de kerstboom al gemaakt hebt, ken je de rand al. Die is hier hetzelfde. Wat nieuw is, is de sneeuwvlok, en die is verrassend snel onder de knie.
Wat je nodig hebt
Voor één kaart:
- Wit karton van 250 gram, vierkant, ongeveer 13 bij 13 cm
- Borduurgaren in paars of donkerblauw
- Een borduurnaald met stompe punt
- Een prikpen of dikke naald
- Een prikmat, oude muismat of dik vilt
- Een geborduurde patch van een sneeuwpop
- Twee kleine hulstmotiefjes met besjes
- Textiellijm
- Liniaal, potlood en een muntstuk als sjabloon
Dat muntstuk is geen gekke tip. Je gebruikt het straks om de rondjes voor de sneeuwvlokken af te tekenen, en dan zijn ze allemaal even groot zonder dat je iets hoeft te meten.
Eerst de rand
De rand is dezelfde streepjeslijn als bij de kerstboomkaart: een vierkant op een centimeter van de rand, stipjes op één centimeter afstand, een kruisje van vier puntjes in elke hoek, en dan de rijgsteek eromheen. Omhoog, naar beneden, een stukje overslaan, weer omhoog.
Doe de rand als eerste. Als je begint met de sneeuwvlokjes kom je met je hand steeds op het losse garen terecht, en dan trek je ongemerkt steken los.
De sneeuwvlok, drie steken kruislings
Hier zit het leuke deel. Teken met je muntstuk een rondje op de plek waar een vlok komt. Zet daar zes puntjes langs de rand, netjes verdeeld als de wijzers van een klok op twaalf, twee, vier, zes, acht en tien uur. Prik alles door op de prikmat.
Dan borduren: kom omhoog op twaalf uur, ga naar beneden op zes uur. Kom omhoog op twee uur, naar beneden op tien uur. Kom omhoog op vier uur, naar beneden op acht uur. Drie steken die elkaar in het midden kruisen, en je hebt een ster.
Wil je hem er echt als sneeuwvlok uit laten zien, dan zet je op elke arm nog twee kleine schuine steekjes, dicht bij het uiteinde. Daarvoor prik je vier extra gaatjes per arm, en dat vraagt geduld. Voor de kleine vlokjes op deze kaart kun je die ook gewoon met een fineliner tekenen. Van een afstand zie je het verschil niet, en het scheelt je twintig minuten.
De sterretjes gaan nog sneller: hetzelfde principe, maar met vijf puntjes in plaats van zes en zonder de zijtakjes.
Een paar praktische dingen:
- Alle steken gaan door hetzelfde middengebied, dus prik daar niet één gaatje maar laat het gewoon dicht. De naald gaat er vanzelf tussendoor.
- Trek de laatste steek van een vlok niet strakker aan dan de eerste, anders trekt de vlok scheef.
- Verdeel de vlokken en sterretjes ongelijk over het vlak, dus niet in een net raster. Twee links van de sneeuwpop, drie rechts, eentje wat hoger. Willekeurig oogt hier beter.
De patch plakken
Leg de patch eerst droog neer voor je lijmt, want zodra hij vastzit schuif je hem niet meer. Zorg dat er onderaan genoeg ruimte overblijft voor je tekst.
Doe een dun laagje textiellijm op de achterkant, niet te veel. Textiellijm kruipt onder de rand vandaan en droogt glimmend op, en dat zie je op wit karton meteen. Aandrukken en een halfuur laten liggen met een boek erop.
De twee kleine hulstmotiefjes plak je op dezelfde manier, links en rechts van de sneeuwpop op verschillende hoogte. Niet op één lijn.
Volgorde die het makkelijkst werkt
- Rand uitzetten en alle gaatjes prikken, ook die van de vlokken en sterren
- Rand stikken, dan de hoekkruisjes
- Sneeuwvlokken en sterretjes borduren
- Draadjes achteraan afwerken met maskingtape
- Patch en hulst plakken
- Als laatste de tekst schrijven met fineliner
Die laatste stap doe je bewust als laatste, want pas dan zie je hoeveel witruimte er echt over is.
Kinderen en deze kaart
Het prikken is hun deel, net als bij de vorige kaarten. Maar de sneeuwvlok zelf is ook goed te doen vanaf een jaar of zeven: het zijn maar drie steken, de gaatjes zitten ver uit elkaar en er is geen volgorde die fout kan gaan. Zolang ze maar in het juiste rondje blijven prikken.
Wat bij ons meestal gebeurt: de eerste vlok maak jij voor, de tweede doen ze mee, en vanaf de derde wil je hem niet meer terug.
Van één kaart naar een reeks
De rand en de vlokken blijven hetzelfde, alleen de patch wisselt. Een sneeuwpop, een rendier, een kerstboom, een ster. Zo heb je binnen een uur een setje dat duidelijk bij elkaar hoort maar niet identiek is, en dat werkt beter dan tien keer exact dezelfde kaart.
Wissel eventueel ook de garenkleur mee: paars op wit is fris, maar goudgeel op donkerblauw karton geeft je precies dezelfde kaart met een heel andere sfeer.
