Vorige week zat ik met mijn handen in het haar. De kinderen wilden kerstslingers maken, ik had geen zin in gedoe met naalden en draad, en ergens in mijn achterhoofd speelde die ene herinnering van toen ik als kind per ongeluk mijn vinger prikte. Bloed op de slinger, drama aan tafel, je kent het wel.
Dus ik ging op zoek naar manieren om kerstslingers te maken die écht simpel zijn. Geen gepruts met draden die breken, geen frustratie als het niet lukt, gewoon lekker knutselen met de kids. Dit zijn de drie varianten die hier thuis een hit waren.
1. De Paperclip Slinger (vanaf 4 jaar)
Serieus, waarom heb ik dit niet eerder bedacht? Je pakt gekleurde paperclips, groot formaat werkt het beste. De kinderen klikken ze aan elkaar tot er een lange slinger ontstaat. Dat is het. Geen lijm, geen gedoe.
Wat je nodig hebt:
- Grote gekleurde paperclips (haal ze bij de Action, goedkoop en vrolijk)
- Eventueel wat kerstfiguurtjes van papier om tussendoor te klikken
De truc: Laat de kinderen zelf een patroon bedenken. Rood, groen, goud, rood, groen, goud. Of juist door elkaar. Het maakt niet uit, als ze maar bezig zijn en trots op hun werk. Wij hingen hem dwars door de woonkamer en zelfs mijn vierjarige snapte het direct. Geen frustratie, alleen maar trots.
2. De Washi Tape Vlaggetjes Slinger (vanaf 3 jaar)
Deze is echt onze favoriet geworden. Je knipt driehoeken uit stevig papier of karton, vouwt ze dubbel over een lang stuk touw of dik garen, en plakt de twee kanten aan elkaar met washi tape. Klaar.
Wat je nodig hebt:
- Stevig papier of dun karton
- Washi tape in kerstkleuren (goud, rood, groen, wit)
- Dik touw of stevig garen
- Schaar
Hoe het werkt: Knip driehoeken (of laat de kids helpen als ze oud genoeg zijn). Vouw elke driehoek dubbel over het touw. Nu komt de magie: plak de binnenkant dicht met washi tape. De tape houdt alles vast, geen lijm die gaat kleven aan kleine vingertjes, geen chaos.
De kinderen kunnen de vlaggetjes versieren voor je ze vastmaakt. Stempeltjes, stickers, glitters, wat ze maar willen. Het mooie is dat elk vlaggetje anders mag zijn. Dat imperfecte, dat is juist wat het zo leuk maakt.
3. De Strik en Klemmetjes Slinger (vanaf 5 jaar)
Deze begon eigenlijk als een foutje. Ik had een rol rood lint en een zakje houten wasknijpertjes liggen. Mijn oudste pakte ze en begon kerstkaartjes op te hangen. Opeens hadden we een slinger waar je dingen aan kunt hangen.
Wat je nodig hebt:
- Lang lint (satijn of gros grain werkt prima)
- Kleine houten wasknijpertjes
- Verf, stickers of washi tape om de knijpertjes te versieren
- Kerstkaartjes, foto’s of zelfgemaakte tekeningen
Waarom dit werkt: De kids versieren eerst de knijpertjes. Dat is knutselmoment één. Dan hang je het lint op. Daarna mogen ze zelf kiezen wat erop komt. Tekeningen van school, kerstkaartjes die binnenkomen, foto’s van vorig jaar. Het wordt een soort tijdlijn van december.
En het mooie? Je kunt de hele maand dingen toevoegen. Elke dag een nieuw kaartje, een nieuwe tekening. Het blijft leven, het blijft leuk.
Praktische tips die ik onderweg leerde:
Werk op een plek waar rommel mag. Onze keukentafel was drie dagen lang een knutselzone en ik heb vrede gesloten met die realiteit.
Geef elk kind zijn eigen materialen. Ruzie om die ene gouden paperclip? Niet meer als iedereen zijn eigen stapeltje heeft.
Perfectie is de vijand van plezier. Die ene scheef hangende vlag, die paperclip die de verkeerde kant op zit, dat zijn later de dingen waar je om lacht op foto’s.
Zet muziek aan. Kerstliedjes op de achtergrond maken het van een knutselmoment een herinnering.
Hoelang duurt dit eigenlijk?
De paperclip slinger: 15 minuten als ze geconcentreerd zijn, 45 als er tussendoor gevochten wordt om de mooiste kleuren.
De washi tape vlaggetjes: een uur voor een slinger van 2 meter, inclusief versieren.
De knijpertjes slinger: 30 minuten voor de basis, maar dan begint het pas echt.
Waar hang je ze op?
Wij hebben de paperclip slinger door de gang, de vlaggetjes boven de eettafel en de knijpertjes slinger langs de trap. Overdag zie je ze niet eens bewust, maar ’s avonds als de lichtjes aan zijn valt het opeens op. Dan is het echt kerst.
De kinderen lopen er elke dag langs. Soms hoor ik ze fluisteren: “Die heb ik gemaakt.” Dat kleine moment van trots, dáár doe je het voor.
