Ergens op zolder staat hij. Of in een kast, achter de handdoeken. De kerstdoos, of eigenlijk de kerstdozen, want het is er nooit maar eentje. En daar blijft hij staan tot begin december, wanneer je hem in één keer naar beneden sjouwt en er dan pas achter komt wat er allemaal mis mee is.
Wij hebben geleerd om hem eerder open te maken. Niet omdat we zo georganiseerd zijn, maar omdat we het te vaak op het verkeerde moment hebben ontdekt.
Het batterijenprobleem
Elk jaar hetzelfde. Ergens in de doos zit een lichtketting op batterijen, of een van die verlichte huisjes, of een sterretje dat je in het raam hangt. En elk jaar zijn we vergeten de batterijen eruit te halen voordat alles werd opgeborgen.
Wat er dan gebeurt weet je waarschijnlijk zelf ook. Batterijen die maandenlang in een koud, vochtig hoekje liggen gaan lekken. Er komt een witte, korrelige aanslag uit die zich door het batterijvak vreet, en tegen de tijd dat je het ziet is het ding niet meer te redden. Soms zit die troep ook nog op de spullen eromheen.
Dus: dat is stap één. Alles wat op batterijen werkt de doos uit, kijken of er iets gelekt heeft, en batterijen die er nog in zitten er meteen uit. En noteer voor jezelf dat ze er in januari ook weer uit moeten, want dat is precies waar het elk jaar misgaat.
Kapotte ballen vind je nu, niet in december
Het tweede vaste probleem: er is altijd wel iets gebroken. Glazen ballen die in een te dunne doos zaten, of onderin lagen terwijl er iets zwaars bovenop stond.
Het vervelende is niet dat er eentje kapot is. Het vervelende is dat je het ontdekt op de avond dat je de boom aan het optuigen bent, en dat je dan met een half versierde boom staat en niets meer kunt doen.
Nu is dat anders. Je hebt nog weken om het aan te vullen, de winkels beginnen half september, en je hebt keuze uit het hele assortiment in plaats van uit wat er in december nog over is.
Wat je verder even nakijkt
De lichtsnoeren. Steek ze in het stopcontact voordat je verder gaat. Een snoer dat het niet meer doet is nu een kleine ergernis en straks een groot probleem, want in december dezelfde kleur bijkopen lukt eigenlijk nooit.
De boomstandaard. Die roest, en dan zit hij vastgekoekt. Even losdraaien en schoonmaken.
De kunstboom, als je die hebt. Zet hem heel even in elkaar. Niet om hem te laten staan, maar om te zien of alle takken er nog aan zitten en of de lampjes in een pre-lit boom het doen.
En wat je eigenlijk niet meer mooi vindt. Dat is misschien het nuttigste van de hele exercitie. Er zit altijd wel iets in de doos dat je al drie jaar niet meer hebt opgehangen, maar dat je ook niet weggooit omdat het nou eenmaal in de doos zit. Doe het nu weg of geef het weg, want in december heb je die beslissing niet meer.
Zo blijft het volgend jaar wel heel
Wat bij ons helpt, en dat is geen ingewikkeld systeem:
Ballen in de originele verpakking als die er nog is, en anders in een doos met vakjes. Een eierdoos werkt verrassend goed voor de kleine.
Lichtsnoeren om een stuk karton wikkelen in plaats van ze op te rollen. Dat scheelt volgend jaar een kwartier ontwarren.
De dozen labelen met wat erin zit. Klinkt overdreven, maar het scheelt echt als je op zolder staat en niet weet welke van de vier dozen de boomverlichting bevat.
En zet ze niet in een onverwarmde garage waar het vochtig wordt, als het even kan.
Waarom het toch een leuk moment is
Klinkt dit allemaal wat huishoudelijk? Dat is het ook. Maar er gebeurt iets wanneer je die doos in september opent.
Je ziet spullen terug die je een jaar niet hebt gezien. Dat ene ornament dat je van iemand hebt gekregen. Het kerstboompje dat een van de kinderen ooit heeft geknutseld en dat scheef is maar dat toch elk jaar meegaat. Dat is voor ons stiekem het echte begin van het seizoen, veel eerder dan de eerste lichtjes in de straat.
En daarna gaat de doos gewoon weer dicht. Want het is september, en het is nog lang geen december.
Bij jou ook?
Wat is bij jullie het vaste probleem als de kerstdoos opengaat? Gebroken ballen, gelekte batterijen, of een lichtsnoer dat het niet meer doet? Laat het weten in de reacties, we zijn benieuwd of wij de enigen zijn.
