Eerste Kerst Zonder Je Ex: Hoe Overleef je Dit?
Vorig jaar zaten jullie samen op de bank, kerstfilm aan, zijn hand in jouw hand. Dit jaar zit je alleen. Of bij je ouders tussen getrouwde broers en zussen. Of bij vrienden die medelijden met je hebben maar niet weten wat ze moeten zeggen.
Kerst na een break-up is verschrikkelijk. Iedereen om je heen post gelukkige koppelfoto’s. Jouw telefoon blijft stil, behalve die ene tante die vraagt “en hoe is het met jullie?” omdat ze het nieuws nog niet heeft gehoord. Je scrolt door Instagram en ziet je ex kerst vieren. Misschien wel bij die nieuwe persoon. Je hart breekt opnieuw.
Dit artikel gaat niet vertellen dat dit “een kans voor een nieuw begin” is of dat “alles gebeurt met een reden”. Dat is bullshit en dat weet je. Dit artikel vertelt je gewoon hoe je deze klote dagen doorkomt zonder compleet in te storten.
Sociale media is je vijand
Delete Instagram. Niet “ik ga het minder gebruiken”. Niet “ik check het gewoon niet”. Echt verwijderen van je telefoon, van 23 december tot 2 januari.
Want je gaat stalken. Dat weet je. Om 23:00 ’s avonds als je alleen bent, ga je kijken. Je ziet je ex bij zijn familie. Of erger: met iemand anders. Elke foto voelt als een mes. Dus haal de mogelijkheid weg.
WhatsApp status ook uit. Facebook ook. Een week offline betekent een week minder pijn. Zo simpel is het.
Alleen zijn of gedwongen gezellig?
Je krijgt uitnodigingen. Veel. “Kom bij ons eten, je kunt niet alleen zijn met kerst!” Vrienden bedoelen het goed. Familie bedoelt het goed. Maar soms is alleen zijn beter dan de hele dag vrolijk doen terwijl je vanbinnen kapot bent.
Als je alleen wilt zijn: doe dat. Pizza bestellen, oude serie kijken, om 21:00 naar bed. Huilen wanneer je wilt zonder dat iemand je aanstaart. Geen vragen beantwoorden over hoe het gaat.
Als je niet alleen wil zijn: ga, maar zeg van tevoren “ik kom eten maar ga daarna naar huis”. Geef jezelf een uit. Je hoeft niet de hele dag te blijven.
Familie vraagt dingen
Ze weten het niet, of ze weten het wel maar weten niet wat ze moeten zeggen. “Waar is [naam]?” Je hart zinkt. Iedereen kijkt naar je. Je voelt je bloot.
Kort antwoorden werkt: “We zijn uit elkaar.” En dan doorpraten over iets anders. Geen details tenzij je wilt. “Wat is er gebeurd?” krijg je ook. “Wil ik liever niet over praten” is een compleet antwoord. Blijf het herhalen tot ze stoppen.
Die ene tante die zegt “ach je vindt wel iemand anders!”: knikken en weglopen naar de wc. Niet reageren. Ze snapt het toch niet.
De drang om te appen
Dit komt. Rond middernacht op 24 december, na twee glazen wijn, ligt je telefoon daar. Je wilt “fijne kerst” sturen. Of “ik mis je”. Of “fuck you voor wat je deed”.
Geef je telefoon aan een vriend voor de avond. Of verwijder het nummer (backup het ergens anders). Of schrijf het in je notities app maar verstuur het niet. Bel in plaats daarvan die ene vriend die snapt hoe je je voelt.
Als je al gestuurd hebt: gedaan is gedaan. Morgen verder. Niet blijven appen in een gesprek dat nergens toe leidt.
Drinken lost niks op
Twee glazen wijn halen de scherpe randjes eraf. Drie glazen of meer: je gaat je ex appen, of je wordt emotioneel bij familie, of allebei. Plus kater de volgende dag bovenop je verdriet.
Nuchter blijven is misschien beter. De pijn voelen, erdoorheen komen, klaar zijn met deze dag.
Als je kinderen hebt
Dit is het zwaarst. Eerste Kerstdag bij jou, tweede bij je ex. Of andersom. Die dag dat ze weg zijn voelt het huis verschrikkelijk leeg. Hun cadeaus liggen er, hun foto’s hangen er, maar zij zijn er niet.
Plan iets voor jezelf die dag. Vrienden, film, wandeling. Niet thuiszitten en denken. Bel de kinderen kort, maar niet te lang want dat geeft gedoe met je ex.
En zeg niks negatiefs over je ex waar de kinderen bij zijn. Hoe moeilijk ook. Zij hebben jullie allebei nodig.
Het wordt beter (echt)
Januari komt. Februari komt. Volgend jaar kerst doet minder pijn. Niet meteen, niet morgen, maar wel.
Mensen zeggen dit en je gelooft het niet. Maar duizenden mensen voor jou hebben deze eerste kerst overleefd. Jij ook.
Het is één kerst. Gewoon doorkomen.